Categorie | Foto / Video, Pupillen

Een ochtend met Sallandia E1

12 maart 2011

(Bekijk alle foto’s behorend bij het wedstrijdverslag in het fotoalbum of klik hier)

Zoals bijna elke E1-dag verzamelen spelers en ouders zich vroeg in de ochtend. Vandaag is dat om kwart over acht op de parkeerplaats. De spelers zijn nog niet allemaal wakker en ook sommige ouders zouden wat uurtjes in bed niet misstaan. Elke speler heeft zijn ouderlijke fans bij zich en een stoet van Sallandia auto’s verplaatst zich naar sportpark d’ Olde Leeuwenbarg in Wilp. Afgelopen woensdag ging het team van Waldy, Gert en Frank nog kansloos ten onder in de oefenpartij tegen Colmschate E2. Desalniettemin waren de coaches trots op het getoonde spelbeeld. De ingestudeerde combinaties en passes van trainer Henk Harleman werden goed ingezet en de eindstand was een geflatteerde weergave van de wedstrijd. Het team blonk uit in teamgeest en inzet.

Vandaag staat de confrontatie met de E3 van Cupa/Wilp op het programma. Dit team heeft nog niet verloren in de competitie en is in het thuisvoordeel. Als de slaperige hoofdjes plaats hebben gemaakt voor geconcentreerde voetbalkoppen, kunnen de spelers bijna niet meer wachten tot ze het veld op mogen. Zenuwachtig spelen ze met de voetballen en kunnen ze niet van elkaar afblijven.

De coaches geven hun instructies; een verhaal over: positie houden, overspelen, terug komen, breed maken, in de voet spelen en mandekken. De spelers zouden het al moeten kunnen dromen, maar niets is minder waar. Er komen weer veel vragen en opmerkingen. De coaches zijn duidelijk; ze willen geen praatjes, er moet gevoetbald worden; knokken en winnen!

Noah is de aanvoerder van het team en onder zijn leiding wordt er serieus warmgelopen. Nog wat rek- en strekoefeningen en dan pas het eerste balcontact. De bal gaat vlug rond en het voetbalgevoel zit er in. Ook Furkan, de keeper, is inmiddels warm en de spelers doen een oefening afwerken op de keeper.

Vlak voor het eerste fluitsignaal wordt de definitieve opstelling bekend gemaakt. Uiteraard speelt iedereen even lang en zijn er dus geen vaste bankzitters. (Behalve de spelersmoeders dan. Zij hebben een plekje gevonden in de dug-out voor de ‘gasten’ om te kunnen genieten van hun mannetjes.) Er volgen nog wat instructies en de alleszeggende yell; ‘Banaan, banaan, banaan, we gaan er tegen aan! HEU!’.

Sallandia zet vanaf de aftrap druk, maar kan het spel niet echt bepalen. De bal schiet heen en weer en aan beide kanten volgen kansen. Na vijf minuten komt er een opgelegde Sallandia kans die maar ternauwernood voorlangs gaat. Het intensieve rennen eist zijn tol en na tien minuten klaagt een aantal spelers over te weinig lucht en/of hoesten. Er wordt wat gewisseld en er vallen gaten in de opstelling. Cupa/Wilp maakt gebruik van de verwarring en creëert op dat moment de meeste speelruimte en wat schoten op doel. Echt dicht bij het doel van Furkan komen ze niet, want de achterhoede, gevormd door Rowan, Gijs en Maxim, sluit elke weg af en maken korte metten met de aanvallers. Vanuit het niets komt de bal via het middenveld bij de altijd scorende Dailey. Hij aarzelt niet en laat vol overtuiging zijn kwaliteit zien; SCOREN. Nu de 1-0 een feit is lijkt het hele spel makkelijker te lopen. De andere middenvelders en aanvallers (Max, Yunus en Noah), zetten de mooiste combinaties op en zetten hun tegenstander in ‘de achteruitstand’. Met goed samenspel wordt de verdediging uitgespeeld en binnen een mum staat het 0-3.

Even verslapt de E1 en ziet Cupa/Wilp toch kans om gevaarlijk te worden. Twee keer gaat het goed, maar bij een derde aanval lukt het de goedkeepende Furkan niet om zijn doel schoon te houden. Het fluitsignaal van de rust brengt een zucht van verlichting tot stand. Even tijd om te drinken en te rusten. De coaches geven gespannen hun instructies en hameren nog maar een keer op met diverse voetbaltermen wat er van deze jonge spelers verwacht wordt. Verslappen wordt verliezen en zo willen we niet naar huis.

De tweede helft is net zo leuk om naar te kijken. Beide ploegen willen voetballen en Sallandia heeft daarbij licht de overhand. Omdat het scoren nog even uitblijft worden de spelertjes wel wat nerveus, maar verslappen doen ze niet meer. Er wordt op het scherpst van de snede gevoetbald en in het veld zijn het geen kleine jongetjes meer. Ze dragen hun Sallandia kleuren met trots, door met en voor elkaar te willen voetballen.

Als het 1-4 wordt slaken spelers, moeders, coaches en vaders (de schaduwcoaches) een zucht van verlichting. Het verzet is gebroken en de eindstand komt nog op 1-5. Het is een teamprestatie, maar de goals komen op naam van Dailey (3x) en Noah (2x). Een terechte uitslag tegen een sportieve tegenstander. De uitlag zorgt er voor dat de E1 de eerste punten pakt in de voorjaarscompetitie (3de wedstrijd) en met stip stijgt naar de 10de plaats (van de 14) in de 2de klasse.

Zoals gebruikelijk worden na de wedstrijd penalty’s genomen. Hierop valt nog wel wat te trainen, maar het maakt de vreugde van de winst er niet minder om. Na het handjes schudden gaan de jongens moe maar tevreden naar de kleedkamers, waar onder de douche de ontlading volgt. Het is overigens de E1 wel toevertrouwd dat ze altijd gein hebben onder de douche.

Rond elf uur gaan de spelers met natte koppetjes weer huiswaarts, in de auto’s van hun trotse ouders.


Comments are closed.